وی آنکه تویی آل علی را جلوات

                                        گفتم به دلم چه هدیه داری امشب 

                                                                     گفتا به گل جمال مهدی صلوات

                                            ************

شاهنشهی که بر همه شاهان سرآمد است 

                          محبوب ذات پاک خداوند سرمد است

                                                   خاتم به اولیاء بود و شبه احمد است 

                                                                                 از آن گذشته قائم آل محمد است

                                            ************

آیینه ذات سرمدی مهدی جان 

                        نور احدی و احمدی مهدی جان

                                              فرمود محمد که بود فاطمه گل 

                                                                        تو عطر گل محمدی مهدی جان

                                                                                                     (منبع: گلواژه های ملکوتی، فاطمه محمدی)

درباره بهترين ها بايد بهترين افراد نظر بدهند و برترين افراد آنانى هستند كه در نظرشان هوى و هوس راه ندارد و گفتارشان مطابق با حق و واقع است اينان تنها پيامبران و امامان معصوم عليهم السلام هستند كه معارف و حقايق را با قلب پاك خود از سرچشمه زلال وحى دريافت و با زبان مبارك خود براى خلق خدا بيان مى كنند. رسول اكرم صلى الله عليه و آله در ميان اين جمع بهترين، جلودار، و سرآمد است زيرا او برترين مخلوق خداست، و كلامش، بعد از كلام حق، زيباترين و دلنشين ترين گفتار است .

براى آشنايى با بهترين زنان به خدمت رسول خدا صلى الله عليه و آله مى رويم و با هم گوش جان به كلام جان بخشش مى سپاريم .

حضرت فاطمه(س) مي‌فرمايند: شيعيان ما از بهترين افراد اهل بهشتند. (بحارالانوار/65/156)

انتظار تنها به معناي آمادگي براي پذيرش ظهور نيست، بلكه علاوه برآن، در فكر آن بودن و اميدوار بودن به آن را نيز مي طلبد.

ممكن است بسياري از افراد آمادگي و امكانات براي پذيرايي از ميهمان را داشته باشند ولي از كسي دعوت نكرده و در انتظار آمدن ميهمان نباشد. اين گونه افراد را تنها به خاطر آمادگي داشتن براي پذيرايي، نمي توان منتظر ميهمان دانست؛ زيرا نه در فكر آمدن ميهمان هستند و نه از نيامدن آن، ناراحت مي شوند.

با اين بيان روشن مي شود كه در خودسازي و پاكسازي شخصي، بدون توجه به مسئله ي انتظار و فرا رسيدن روزگاري كه سراسر جهان از وجود ظلم و ستم پاكسازي مي شود، كمبود وجود دارد؛ زيرا كسي كه اين گونه است يكي از وظايف بزرگ خود را كه انتظار فرا رسيدن پاكسازي جهاني و حركت براي آنست، به دست فراموشي سپرده است.

به عبارت ديگر؛ مرحله ي خودسازي، اصلاح نفس و پاكسازي در صورتي به تكامل و اوج خود مي رسد كه انسان در آرزو و انتظار پاكسازي سراسر جهان باشد و تنها به تهذيب نفس خويشتن نينديشد. پس كسي كه براي اصلاح حال خويش تلاش مي كند بايد در انتظار مصلح جهان باشد.

بنابراين، نكته اي كه بايد مورد توجه قرار گيرد اينست كه: میان انتظار ظهور و اعتقاد به آن تفاوت بسياري وجود دارد. همه ي شيعيان بلكه بسياري از ملت هاي ديگر جهان اعتقاد به ظهور مصلحي كه سراسر جهان را پر از عدل و داد كند اعتقاد دارند؛ ولي همه ي آناني كه اعتقاد به اين واقعيت دارند در انتظار تحقق آن نيستند!

كسي منتظر ظهور امام زمان ارواحنافداه مي باشد كه علاوه بر اعتقاد، اميد و انتظار درك آن زمان را داشته باشد و بر اساس انتظار و اميد، عمل نمايد.

تمام رواياتي كه مسئله ي انتظار در آن ها مطرح شده است، دليل بر لزوم رجاء و اميدواري و امكان وقوع و درك ظهور امام عصر ارواحنافداه مي باشند، زيرا اگر انتظار و اميد نباشد و انسان مأيوس از فرا رسيدن و درك زمان ظهور باشد، چگونه به روايات انتظار كه درس اميد و آرزو را به انسان ها مي آموزند، عمل كرده است؟!

بنابراين، علاوه بر اعتقاد به مسئله ي ظهور و آمادگي براي درك آن روزگار، بنا به رواياتي كه درس انتظار را به ما مي آموزند، هر انساني وظيفه دارد در فكر ظهور بوده و اميدوار به درك آن، و معتقد به امكان فرا رسيدن عصر ظهور در زمان خود باشد، و براي آنكه با عافيت زمان ظهور را درك كند دعا نمايد.

منبع: صحيفه مهديه(ترجمه المختار من الصحيفة المباركة المهدية)،مؤلف: سيد مرتضي مجتهدي،مترجم:محمد حسين رحيميان، ص101

چونان چشمه ي نوريست بر ظلمتكده دلها تا آنها را به نور الهي آذين بندد. من در ميقات صبحگاهي به

همراه طلوع دل انگيز سپيده عهد مي بندم و آواي خوش عجل لوليك الفرج را عاشقانه سر مي دهم تا به

فيض ارناالطلعة الرشيدة نائل گردم و هر آدينه با چشماني باراني ندبه مي كنم تا آن رخ دلارايت را ببينم.

 اي سپيده تكسوار، كاش هر چه زودتر با نگاه ظلمت شكنت، طلوع فجر رهايي را به ارمغان بياوري. كاش

قامت زيبايت را قائم به أنا بقية الله نظاره شويم و شاهد بهار رهايي و نابودي خزان ظلم باشيم.

در ازدحام نگاههای خسته و قلبهایی که از بغض روزگار در تلاطم رهایی مانده است نگاهی را می یابم

که سبزترین بهار را به تعظیم در آورد. نگاهی که ستاره های آسمان را برای حضورش به نزول وامی دارد.

من برای زیارت سیمای خورشیدوش او چهل سپیده دم نماز نیاز می گذارم. سر بر آستان دوست می

سایم و ملتمسانه می خواهم طلوع بهار جاویدان را.

اگر یار ظهور کند چشمان خویش را سنگفرش آستانش خواهم نمود.

من به یاد یار مهربان هر سپیده دم به طلوع نور سلام می دهم تا سلامم را پاسخی بشنوم.

و هر سحرگاه دلم هوای تو را می کند...به شوق شمیم دل انگیز وجودت به انتظار طلیعه ی درخشان

خورشید می نشینم تا ترانه های عاشقی را برایت زمزمه کنم...اگر به بهانه ی خواستن دسته ای از

گلهای اقاقی را برایم بچینی به انتظاری سبز در حریم خلوت شبهای سکوت می مانم ...من بهانه ی تو

هر شامگاه نماز نیاز می خوانم تا خلوتم را از حضور سبزت معطر کنی.   

             ذکر صلوات بهترین اوراد است

                             شادند اگر جمله محبان، چه عجب!

                                             زیرا که دل آل محمد شاد است.

***

جبریل ز عرش قادر لم یزلی

              فریاد همی کند به آواز جلی

                                   کای شیعه مرتضی بشارت کامروز

                                                     هم عید محمد است و هم عید علی

(منبع: گلواژه های ملکوتی، فاطمه محمدی)

***

گر مهر علی(ع) بدل بقدر عدس است

           از بهر نجات تو همین ذره بس است

                          جز مهر علی(ع) نیست رهی سوی بهشت

                                            در خانه اگر کس است یک حرف بس است

(منبع: نمک سفره ایحاد علی(ع)، سید حسین هاشمی نژاد)

سرشار از شوق به وعده گاه  قبله دل رفتم تا طراوت وصل را احساس کنم.

ترا دیدم که چه رندانه سر بر تربت افلاک نهاده بودی و در میعادگاه عارفانه ات زمزمه ی اسماعیلی

می آفریدی و من لطیف ترین گلبرگی ام که با طراوت اولین شبنم اشک به خاک می افتم . فرودی برای

اوج تا بی نهایت تا بتوانم در زیر پرتوهای گرم خورشیدی ات عطری جاودانی بگیرم.